Sesinin Kuşları Susunca Şiiri

Ahmet Telli Sesinin Kuşları Susunca Şiiri

 

SESİNİN KUŞLARI SUSUNCASesinin Kuşları Susunca

 

Öyle yorgun düşmüşüm ki

acının mavzerini taşımaktan

bulanık sular basıyor birden

bütün mevzilerimi

sonra çöle kesiyor içim

 

Bu alaturka şarkılar da

fena kanırtıyor bazen

anıların ve  acıların kabuğunu

gagalıyor kanatırcasına yarayı

susamış bir kerkenez

 

Sesimin pınarı kuruyor

susunca sesinin kuşları

Uzayıp giden bir bozkır

kesiliyor dudaklarım

kavruluyor yalım yalım

 

Sesini ver bana dilinle

Su verim su verir gibi yaralı bir hayvana

sesinin bütün gözelerini

çevir dudaklarımı bozkırına

yoksa dilim dilim edecek acılar beni

 

Acının her gözeneğinden

hüznün ilmiklerini geçirim

dokudum şiirin kilimini

şimdi nakışmak istiyorum

yalnızlığı dört duvarına sesini

 

Ahmet Telli’nin Hüznün İsyan Olur kitabından “Sesinin Kuşları Susunca” şiiri.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir