Saklı Kalan Şiiri

Ahmet Telli Saklı Kalan Şiiri

SAKLI KALANSaklı Kalan Şiiri

 

Günlüğü eksik tutulan güz

usulca çekilmiş de kıyıya

bütün gürültülerden uzakta

eğiriyor suların köpüğünü

Belli ki duymuyor dağların

uğuldayan yalnızlığını

 

Bekleyişin ve acıların

uğultusudur yalnızlıklar

Kimi kez kuşatabilir büsbütün

doğayı, aşkı ve yaşamı

Ama kayalıkların karanlıklarına

hiç sığar mı bir dağın yalnızlığı

 

 

Bir çiçek bile doldurabilir

uçurumların derin oyuklarını

Oysa o bir çatlaktan fışkırıp

bir yangın gibi büyüyendir

Belli ki duymaktadır kalbinde

aşkın saklı yalnızlığı

 

Anımsanan ne varsa şimdi

biraz acıya dönüktür yüzü

ve solgun bir gülümseyiş

gibi sararken sessizliği

taşır bekleyişin gizinde

aşkın saklı yalnızlığını

 

Günlüğü eksik tutulan güz

eğirirken suların köpüğünü

ey alıngan susuşundan üzünç

gizli öfkesinden kan sızan

kalbini suların göğsüne bastır

duyacaksın kalbimizin atışlarını

Ahmet Telli’nin Saklı Kalan kitabından “Saklı Kalan” şiiri.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir