Perişan Şiiri

Ahmet Telli Perişan Şiiri

PERİŞAN Ahmet Telli Perişan

Afgan afyonu fellah şarabı

Bir de acem santur ömrünün

Nirengi noktaları. Haydutluk

Hikâyelerinde rivâyet yahut

İnfilâk hâlindeki Alamut’tan

Tard edilmiş sünepe bir şaki

*****************

Kendine ayna edinmeyen

Mülksüz son meczuptu o

*****************

Kendi yalanında kırık’ta biri

De ki füsûnkâr zamanlarda

Harami. Umursamazlıklar

Edinmişti sînesine sığınan

Süsen otlarından ki eyvah

Boyundan küçüktü dünya

*****************

Eyvallah nedir bilmez idi

Esrik, mutedil bir bela idi

*****************

Mavera macerasından dem

Vurur ki demlendiği anlardır

Gam yükünü Vamık’tan alıp

Şimalden cenüba, oradan da

Çin prensesine sundu ki Çin

Çekik gözlü çaşıttı Maçin’de

*****************

Çin, Maçin yahut yecücmecüc

Hâyâl hânemizin uçsuz karanlığı

*****************

Boy boylayıp soyunu kibrit

Çakınca gördüydü delilerin

En çılgınını ki Deli Dumrul

Diyorlardı; Elbruzlar’dan yüce

Olamaz deyip yerle yeksân

Eylemişti ikizkule ejderini

*****************

Temennasız tenhalıklar yurdu

Sayılır, yurt nemene ise

*****************

Sarsak bir şaman yahut

Bu dünyada fuzuli, yol

Gamber etmişti elinden

Pey’ini almak’çin bu yüzden

Leyli yalnızlığında aysuz

Perişanlıklar yakıştırdı kendine

*****************

Velhasıl gâh garip, gâh

Münzevi bir şair idi

*****************

Ahmet Telli’nin Nida kitabından “Perişan” şiiri.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir