Kabartay Şiiri

Ahmet Telli Kabartay Şiiri

KABARTAYKabartay Şiir

 

Anlatma külliyesi viran tarih

Yazıcısına, siyaset ve bezirgânlık

İlminin erbâbına ki at değil ateş

Hırsızlığıyla başlar senin hikâyen

Dağın kurdu göğün kanatlısı bilir

Uçurum bu yüzden sessiz, orman

Bunun için uğuldamaktadır hâlâ

 

Ve sayıklayan bir coğrafyada

Sayrılıklar salgın umutlar yaralı

Hâtıralardan kan sızmaktadır

 

Kavminin kendine olan zulmü

İtikât, itimât ve itaât idi

Bundandı talan, iskân ve hicran

Oysa gök nasıl gürlerse yağmurda

Şaklamalıydı itiraz ünlemleri de

Hayatın solgun şakağında öylece

Ve büyük çılgınlıklar yaşanmalıydı

 

Nart körükçüsü küheylanların

Gece gündüz gördüğü düştü bu

Mâceraları birer efsânedir şimdi

Oğulların at çalmazsa kız kaçırırdı

Kızlarınsa ezelden utangaç, mahcup

Bir mendil düşürür gibiydi selamları

Düşen her mendil bir tüfek atımı ötede

Bozbulanık eder bir delikanlıyı ve ay

Huzursuz bir taya yoldaş olmak için

Akardı gecenin ürperen alnına o an

 

Gece yalnız orada, atların göğünde

Çok yıldızlıdır ve yıldızlar Çerkez’in

Uzanıp alacağı kadar yakındır yeryüzüne

 

Gümüş eyer sahtiyan çizme ve sedef

Kakmalı bir hançerdi payına düşen

Ve zaman küheylanların katlini

Yine bir küheylan olarak gümüş

İpliklerle nakışlamıştır gergefine

Canın yanıyor koca Nart, çılgın tay

Bir rüyan olsun artık, bir rüyan olsun

 

Yelelerin ter içinde soluğun nemli

Ah çılgın tay

Kabartay!…

 

Ahmet Telli’nin Barbar ve Şehla kitabından “Kabartay ” şiiri.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir