Düş Yollara Şiiri

Ahmet Telli Düş Yollara Şiiri

DÜŞ YOLLARADüş Yollara Şiir

I  

Söğüt ağaçlarının

bulutsu serinliği

gümüşsü bir renge

çevirirken akşamı

uzak dağ başlarını

düşürür aklına

 

Çıkar sedef kalmalı

gümüş çakını o zaman

bir dal kes ışkınlardan

ve usulca yaslan

yaşlı bir çınarın

yorgun göğsüne

 

Çınarlar ki ağırbaşlı

ve biraz bilgedirler

yorgun ve kederli

gövdeleriyle onlar

nice öyküler dinlemiş

çok umur görmüşlerdir

 

Nice aşkların tanığı

nice gizlerin suskun

taşıyıcıdır çınarlar

ve bu yüzden saygın

bir yerleri vardır

halk duyarlığında

 

Ve derler ki onlar için

kendilerinden başkasını

ele vermemişlerdir

 

 II

Uzak dağ başları

yalnızlıkları getirir aklına

bir de efkârlı türküleri

ve senin yalnızlığın

ancak dağlara sığabilir

Birde türkülere

 

Belki bir zaman

geçitler kapanmış

koyaklar tutulmuş olabilir

yabanıl sesler, ateşböcekleri

kıpırdayıp durur çevrende

Bir de sessizlik

 

O zaman

bir tutam kekik

bir tutam dağ lalesi kopar

ve usuldan usuldan

söylemeye dur

Eşkıya türkülerini

 

 

O türküler ki biraz kederlidir

ama kendilerinden başkasını

ele vermemişlerdir

Göreceksin önce çobanlar

ses verecek sana

Sonra bütün bir doğa

 

Doğayı aldın mı yanına

gürül gürül akan kalabalıksın

üstelik eşkiya türküleri

ve çınarlar seninledir

O zaman çekinme

Düş yollara

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir