Ahmet Telli Küf Şiiri

TUZ SEYRİMESİ

“gül yanlış kokarsa,
tuz yakaya takılır”

Orhan Alkaya

Tuz seyrimesiydi ve şaşkındık
Zifirî bir susku sekiyordu
Çocukların ıssız oyunlarında

Kuşlarsa kanat çırptıklarında
Düşüşüp duruyorlardı ve söz
de yitirmişti özgül ağırlığını

Kurumuş davul derisi kadar
Gergindi söz ile mürekkep
Mutsuzluk seyrimesiydi tuz

Çürük bir umut, çürük tuz,
Nemi soğurulmuştur ömrün
Gridir artık kan kırmızısı

Bilinsin isterdim yolculuğun
Burada bittiğini ve söndüğünü
Bütün yıldızların bu ormanda

Çünkü orman tuzlu ve ıslak
Bir mevsimdi çürümüş yaprak
Ölülerinin altında kalsa da

Ahmet Telli’nin Barbar ve Şehla kitabından “Tuz Seyrimesi” şiiri.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir