Ahmet Telli Sfenks Şiiri

SFENKS

 

Bir sfenksten söz ediliyordu durmadan

yokmuş tuttuğu kapılardan girebilen

Kör bir kuyunun karanlığında uyanıp,

alevler içinde bırakıyormuş dünyayı

o lanetlenmiş yedi başlı ejderha

 

Dostluklar bitmiş, kitaplar yakılmış

veba sarmış kentin her köşesini

sorular yasaklanmış, güneş sıvanmış

ard arda yangınlar ortasında

talan edilmiş çocukların sevinci

 

Dehşetin renkli gürültüsü bu pervasız bakış

ölüme susayan bir serserinin saldırganlığı

ya da boğazlanan bir yosmanın çığlığıdır

salyalarını akıtarak soluyan bu kentin

kan sızıyor çürük dişleri arasından

 

Büyüyen ve büyüdükçe geceyi kanırtan acı

bir çığ gibi düşerken günlerin rahmine

çelik kıvılcımlarını fışkırtan hayat

hangi kitabın sayfalarını

okutmak istemektedir şimdi bize

 

Kimliğine yeni bir ad arayan

İğreti bir gülüşle çıkıyorlar sokaklara

saçlarının arasında uçurum rüzgarı

uçurum dibinde terkedilmiş silahlar

ve bir aşkın kanayan yalnızlığı

 

Bir sfenksten söz ediliyor durmadan

nerdedir sorusunu yanıtlaycak olan

Ahmet Telli’nin Su Çürüdü kitabından “Sfenks” şiiri.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir